1.-TRAZADO.-

 Segundo se desprende da lectura do punto 4.7 da memoria, TRAZADO (que se reproduce como anexo informativo ao presente escrito) o obxecto é a ampliación dun terceiro carril por sentido da circulación na AP-9, no tramo comprendido entre o punto quilométrico145,180 (preto da estación de servizo San Simón, PK. 144,500) e  o enlace de Teis, punto quilométrico 151,110. Trátase dun tramo de 5.908,30 metros,  aproveitando a zona  de mediana donde isto sexa posible para ampliar a calzada. Na   Ponte  de Rande a  solución estructural de ampliación sitúa, en cada marxe, o terceiro carril separado dos dous existentes.

A primeira dúbida é se o terceiro carril se crea como solución aos problemas do tráfico do Morrazo na ponte de Rande, ou  como solución aos accesos a Vigo a través da ponte de Rande suprimindo o tráfico do Morrazo dos carrís centrais actuais. 

2.- TRÁFICO

Pontevedra-Vigo

O  terceiro carril da marxe dereita, dirección Vigo, separase fisicamente do tronco da autoestrada mediante barreiras ríxidas, no PK 0+765, separándose posteriormente do terceiro carril o Ramal 1 Pontevedra- Cangas e absorbendo o tráfico procedente do Ramal 2 Cangas-Vigo.

O terceiro carril  incorporase novamente ao tronco unha vez pasada a ponte de Rande no PK 3+737.  A presenza da barreira física entre o tronco e o terceiro carril durante esta parte do tramo fai que unha vez que o Ramal 2 Cangas-Vigo se una a Autoestrada, os vehículos que por él circulen non terán acceso aos carrís centrais ata unha vez pasadas as estruturas da Ponte de Rande, evitando o trenzado da circulación. Os vehículos deste terceiro carril separado dos dous carrís centrais serán os usuarios do terceiro carril da Ponte de Rande en sentido Vigo: os procedentes de Pontevedra e os que se incorporen desde o Morrazo.

Vigo-Pontevedra

No sentido Norte, o  terceiro carril  separase no PK 3+805 e únese  ao tronco no PK 1+755, permitíndose so desde o terceiro carril a saída do Ramal 3 Vigo-Cangas. Unha vez unido o terceiro carril ao tronco da autoestrada se permite a incorporación do Ramal 4 Cangas-Pontevedra.

Polo tanto, os vehículos procedentes de Vigo cuxa dirección sexa Cangas, deberán circular exclusivamente polo terceiro carril nas estruturas da Ponte de Rande, compartido con aqueles vehículos que sigan cara a Pontevedra.

 Segundo esta explicación, queda claro que da situación actual na que o tráfico do Morrazo dispón de dous carrís de 7,75 m., tanto en sentido Vigo como cara o Morrazo, compartidos co tráfico que vai ou ven de Pontevedra, agora vai dispor dun só carril de pouco máis de 3 m. compartido cos vehículos de/para  Vigo-Pontevedra que así o decidan, o que visualiza unha obra que non suma alternativas e solucións, senón que se fai con restriccións ao tráfico do Morrazo.

 3.-VOLUME ACTUAL, EVOLUCION E PREVISIÓNS DE TRÁFICO.-

 A análise  do tráfico realizado a partires dos dados das estacións de medida Cangas-Rande y Rande-Teis, indica que a taxa de crecemento anual acumulado para o intervalo entre os anos 2000 y 2009 é dun                 5,12 %, entre Cangas e Rande moi similar ao obtido para o mesmo período entre Rande-Teis que é dun 6,25 %. Por outro lado, entre os anos 2000 y 2009, o crecemento anual acumulado para vehículos pesados é dun 4,73 %, entre Cangas e Rande, similar ao obtido para o mesmo período entre Rande-Teis que é dun 4,77 % anual acumulado.

ANO             CANGAS – RANDE        RANDE – TEIS

2001               41.700                        46.364

2009                        60.114                      66.150

 Actualmente,  o tráfico Cangas-Vigo-Cangas   está entre 16.000 e  20.000 vehículos día (case 1/3 parte do tráfico total que pasa por Rande).

 Cun incremento histórico do 50% nos últimos 10 anos, as previsións nos sitúan no ano 2020 en 80.000 vehículos dos que uns 30.000 corresponderían ao tráfico do Morrazo (datos contrastados cos estudios que se recollen no proxecto da desdobramento do Corredor do Morrazo.

 E dicir, nos catro anos seguintes de se rematar a obra (2014-2018) a saturación sería tal que a solución aportada xa non serviría: nin os carrís centrais serían dabondo para o tráfico Pontevedra-Vigo-Portugal e viceversa e o terceiro carril para O Morrazo quedaría absolutamente desbordado.

 Por tanto non se pode presentar como unha verdadeira solución ao longo prazo, pero tampouco o medio ou corto prazo, se non vai acompañado doutras infraestruturas de grande capacidade que, como vías públicas non de pago, absorban o tráfico de Pontevedra cara a Vigo e Portugal, e viceversa.

 4.-O SISTEMA DE FINANCIACIÓN ,  A  CONDICIÓN DE EXPLOTACIÓN POR CONCESIÓN PRIVADA DA INFRAESTRUCTURA E A SINGULARIDADE  DA  EXENCION DA PEAXE PARA OS USUARIOS DO MORRAZO.

O enlace de Cangas  permite todos os movementos posibles entre a Autoestrada do Atlántico e a vía de Alta capacidade do Morrazo (CG-4.1) e a estrada Nacional Vilaboa – Cangas (N-554).

No ano 2006  estableceuse un convenio entre o Ministerio de Fomento, a Consellería de Política Territorial da Xunta de Galicia e a Sociedade Concesionaria (AUDASA) polo que se suprime a estación de peaxe de Domaio e se adopta un sistema de peaxe na sombra cuxo pago asumen o Ministerio de Fomento e a Xunta de Galicia.

 A falta dunha especificación sobre o sistema do financiamento da infraestrutura – da que non se inclúe no presente proxecto a “obra singular” dos terceiros carrís no tramo da ponte, cabe supoñer que  sendo nunha vía concesionada sexa a propia empresa a que asuma este investimento inicial, para recuperalo mediante unha ampliación do prazo de concesión, subida das taxas de peaxe e poñendo en perigo o convenio de peaxe na sombra para os usuarios do Morrazo.

 Polo manifestado, preséntanse as seguintes

 ALEGACIÓNS

 COMO SOLUCIÓN INSUFICIENTE E TRANSITORIA proponse a reactivación dos proxectos de vías públicas alternativas, fomento do ferrocarril e apoio claro e definitivo ao transporte marítimo de ría , como medidas complementarias imprescindibles.

 COMO SOLUCIÓN SINGULAR, TANTO DESDE O PUNTO DE VISTA DA ENXEÑERÍA COMO DO SEU CUSTO, QUE PON EN PERIGO A GRATUIDADE DA PEAXE PARA OS USUARIOS DO MORRAZO, esíxese a información pública do sistema de financiamento e as garantías a exención da peaxe para os usuarios do Morrazo así como a inversión e financiamento do tramo correspondente a Ponte de Rande.

 COMO SOLUCIÓN PENSADA PARA O TRÁFICO CENTRAL, EN PREXUIZO DO TRÁFICO DO MORRAZO, propóñense as seguintes conexións:

 VIGO-DOMAIO:

TERCEIRO CARRIL,  DIRECCIÓN DOMAIO: CONEXIÓN DIRECTA COA AUTOVÍA DO MORRAZO, DESPOIS DO NÓ DE DOMAIO.

CARRIS CENTRAIS: MANTER A CIRCULACIÓN E A SAIDA PARA O MORRAZO NAS ACTUAIS CIRCUNSTANCIAS.

DOMAIO-VIGO:

TERCEIRO CARRIL, DIRECCIÓN VIGO, CONEXION DIRECTA DENDE A AUTOVIA DO MORRAZO, PASANDO ELEVADO POR RIBA DO NÓ DE DOMAIO.

CARRIS CENTRAIS: MANTER A ACTUAL CONEXIÓN PARA PONTEVEDRA E A DE VIGO A TRAVESO DO NÓ DE DOMAIO.

Proposta concordante coas  alegacións feitas pola Federación ao desdobramento do Corredor do Morrazo, no mesmo sentido e que se poden consultar na páxina web:  http://achamusca.wordpress.com/

 VIGO-PONTEVEDRA-VIGO. COMO VERDADEIRA SOLUCIÓN DE FUTURO: POR EN MARCHA A VARIANTE A-59, GRATUITA E QUE PERMITA EVITAR A PONTE COMO ÚNICA VÍA DE COMUNICACIÓN DO NORTE CON PORTUGAL.

 SOLICITO: Que se de por presentado este escrito e se teñan por efectuadas as ALEGACIÓNS no mesmo contidas.

Moaña, 12 de agosto de 2010. 

AAVV asociadas: Tirán, S.Martiño, Quintela, Ameixoada, O Real, Moaña-Centro, Rialdarca, Berducedo e Piñeiro, Sabaceda, Broullón, Xeremelo, Praia-Seara, Arroás-Latón e Monte Faro-Domaio.

ANEXO.- MEMORIA.- 4.7.- TRAZADO

D……………………………………………… , maior de idade, veciño de Moaña con DNI……………………………………………. , enderezo a efecto de notificacións en Moaña, , no seu propio nome e representación, como afectado pola subestación de Trigás, comparece e EXPON: Que sendo parte interesada no expediente clave: IN407A2010/148-4 instado por UNION FENOSA DISTRIBUCION S.A., ven a presentar RECLAMACIÓN ANTECEDENTES DE FEITO PRIMEIRO.- Que no BOP de data 9 de xullo de 2010 se somete a información pública a solicitude de UNION FENOSA DISTRIBUCION S.A. para instalación de subestación eléctrica en Trigás, así como a declaración de utilidade pública e de urxente ocupación dos terreos necesarios mediante expropiación forzosa. SEGUNDO.- Que ostentando a condición de interesado, tal e como salvagarda o Artg. 31.b) da Lei 30/1992, de 26 de novembro de Réxime Xurídico das Administracións Públicas e do Procedemento Administrativo Común e o artigo 145 do Real Decreto 1955/2000, polo que se regulan as actividades de transporte, distribución, comercialización, subministro e procedementos de autorización de instalacións de enerxía eléctrica, veño formular as seguintes ALEGACIÓNS Tórnase inviable a situación escollida por Unión FENOSA por varios motivos. PRIMEIRA.- En primeiro lugar a ubicación non é compatible co planeamento urbanístico local e o expediente municipal conta con informe do arquitecto municipal desfavorable. En sesión plenaria de data 14 de agosto de 2009 cualificouse o terreo coñecido como Trigás como de “USO DOTACIONAL PARA USO E SERVICIO PUBLICO”, concretamente para fins deportivos, por tanto tal natureza é totalmente incompatible coa pretensión de UNIÓN FENOSA. E por elo polo que non pode UNION FENOSA obviar a clasificación que corresponde a dito chan, senón que ten que estar a adecuación actual conforme as determinacións legais e finalidades previstas para o mesmo. Convén precisar que a lexislación urbanística e o planeamento conteñen o estatuto da propiedade urbana; e é este estatuto o que marca e define os dereitos e deberes dos propietarios do chan en orden a urbanización e edificación dos terreos. O Tribunal Supremo, en Sentenza de 20 de abril de 1988 (RJ 1988, 2669) sinalou que: Para a aplicación do réxime urbanístico legal do chan é imprescindible súa clasificación, e esta virá dada non só por lo recollido no Plan Xeneral Urbano […] senón tamén polo Decreto Lei 16/1981, de 16 de outubro, que ademais de establecer un criterio legal para determinar el chan nos municipios que aínda non houbesen adaptado seu planeamento xeral a dita Lei -artigo 2.1- permite que os municipios con planeamento no adaptado puidesen aprobar proxectos de delimitación de chan urbano antes de proceder a adaptación de seus respectivos Plans Xerais, coa finalidade de ordenar a realidade a nova legalidade. Da xurisprudencia anteriormente citada cabe concluír que as determinacións da delimitación de Chan municipal se realizan de maneira acorde a realidade física de terreo, pois se limitan a la plasmación gráfica de aqueles terreos que merecen ser considerados coa cualificación outorgada por cumprimento dos requisitos legalmente esixibles para concederlle dita clasificación e non outra, de tal modo que debe prevalecer dita realidade física sobre as determinacións daquel, cal é o presente caso dado que o Concello de Moaña considerando a idoneidade e características da zona obxecto da instalación teno clasificado como de uso dotacional, incompatible coa instalación e fins propios dunha subestación. SEGUNDA.- Tampouco se cumpre coa esixencia legal necesaria de avaliación de Impacto ambiental, toda vez que non se acredita haber avaliado e considerado os efectos ambientais negativos de cara aos outros riscos existentes na zona. A STS (Sala de lo Contencioso-Administrativo, Sección 3) de 1 abril 2002 sobre enerxía eléctrica, viu a considerar que la avaliación do impacto ambiental ten que avaliar o impacto dabondo isto é: non de calquera maneira, máxime considerando o principio de precaución que ten que rexer e presidir este tipo de informes e procedementos. O TSV entende de aplicación a consideración de “actividade perigosa e insalubre” ( sentenza de 4 de novembro de 2005) en concordancia coas do T.S. de 18 de abril de 1990 e 8 de marzo de 1996, na que considera que a norma é aplicable a calquera actividade perigosa con independencia de que sexa ou non fabril “estrictu sensu”, ou o Tribunal Superior de Xustiza de Castilla León ( 6 de febreiro de 2004) ven de soster que “non ofrece ningunha dúbida que a citada subestación eléctrica a instalar implica un establecemento industrial”. TERCEIRA.- A propia Compañía colaborou nun ditame profesional independente (Raul de la Rosa, 14-07-2008) encargado polo Concello de Moaña sobre esta proposta de situación que concluíu: 1.- A existencia de dous tipos de risco: A) Campos electromagnéticos da subestación e das liñas eléctricas. B) Risco de explosión e incendio con emanacións tóxicas. Ademais da necesidade de ter en conta o impacto paisaxístico e ambiental e tamén o arqueolóxico. 2.- Das características técnicas da instalación (subestación eléctrica de transformación de 66/20 kV cunha potencia inicial de 30MVA e as correspondentes liñas eléctricas de 60 kV, mediante celas blindadas illadas en SF6 nun edificio e dous transformadores de potencia 66/20 kV de 15 MVA cada un con illamento de aceite) chegou a conclusión que a distancia de seguridade as construcións habitables máis próximas debería ir dende os 150 ms., mínimo, ata 500 ms. como razoable distancia de seguridade. A primeira distancia (150 ms.) sería suficiente para que os campos electromagnéticos producidos pola subestación fosen nulos ou insignificantes, en tanto que a segunda (500 ms.) eliminaría practicamente os posibles efectos dunha explosión ou incendio dependendo dos ventos dominantes. Tamén estableceu como un area de seguridade de 66 metros da liña de interconexión coa rede actual de 66 kV ( 1 m./KV) 3.- O propio informe técnico desbotou a proposta actual (Trigás) por non respostar as condicións mínimas de seguridade(“habería un alto risco de contaminación polos posibles efectos dunha explosión ou incendio, ademais o trazado de interconexión transitaría por rúas e zoas de elevada densidade de poboación sendo a distancia da subestación das zoas habitadas ou laborais moi escasa así como a existencia dun centro escolar moi próximo e preto do cal pasarían as interconexións ”) , propoñendo a UNION ELECTRICA FENOSA, a lo menos, dúas alternativas diferentes que estarían dentro dos marxes de seguridade establecidos. CUARTA.- PRINCIPIO DE PRECAUCIÓN.- Ninguén pon en dúbida os enormes beneficios que a enerxía eléctrica aporta a vida cotiá e aos servizos sanitarios pero a preocupación ante a posibilidade de que a exposición a campos eléctricos e magnéticos de frecuencias baixas teñan efectos nocivos para a saúde é cada día maior. O Comité de expertos independentes que elaborou o informe técnico para o Ministerio de Sanidade no ano 2001 subliñaba que “por un elemental principio de precaución se recomenda regular a instalación de subestacións e de novas liñas de alta tensión con fin de evitar a percepción de risco non xustificada e exposicións innecesarias, redefinindo as distancias mínimas de seguridade a edificios, vivendas ou instalacións de uso público ou privado, especialmente escolas, áreas de recreo, hospitais…etc. Neste caso a alarma social é evidente e reflíctese non só no rexeitamento dos directamente afectados a traveso de milleiros de sinaturas presentadas, senón de todo o asociacionismo veciñal e dos propios representantes políticos, tanto no goberno municipal como na oposición que se teñen pronunciado en diversas mocións e acordos tomados en Pleno da corporación. Polo manifestado SOLICITO: Que se de por presentado este escrito e se teñan por efectuadas as ALEGACIÓNS no mesmo contidas e tendo en conta as mesmas se considere inviable la zona pretendida para ubicar a subestación. En Moaña a 21de xullo de 2010.

D. Ezequiel Fernández Cancelas, en calidade de presidente da Federación Veciñal                          A Chamusca, con DNI 1111111111, con enderezo a efectos de notificacións en 111111111111111111111111111111, comparece no procedemento de alegacións ó “Proxecto de desdobramento do Corredor CG-4-1 do Morrazo” (Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Infraestructuras, por medio da Resolución do 25 de marzo de 2010, da Dirección Xeral de Infraestructuras, clave PO/07/047.01 )

MANIFESTA:

A Federación entende que a importancia desta obra supera a mera execución material dun proxecto mellorable dende diversos puntos de vista. Supón a oportunidade de rectificar o pecado orixinal da mesma: grande impacto ambiental, división e desintegración do territorio, danos ecolóxicos e fundamentalmente unha clara insuficiencia para a densidade do tráfico con un alto risco para os usuarios da mesma.

A insuficiencia do vial é tan evidente que xa no seu proxecto inicial estaba prevista o actual desdobramento, polo que nos atopamos cunha obra que acumula o retraso dun lustro. O tempo que tardou en materializarse, desgraciadamente, en perda de vidas humanas o risco real que esta vía entraña polas súas características, cando os usuarios perderon a conciencia de perigo, como xa antes pasara coas do Barbanza ou  do Salnes.

Non se pode concibir o Corredor como a vía de saída e entrada de Vigo a Aldán: é o vial que comunica a unha comarca de máis de 60.000 veciños, situada na península do Morrazo co resto do mundo. Unha poboación que vive a carón desta vía, nun territorio que o trazado actual desintegrou.

Financiamento da obra.- O resultado final da obra e a súa utilidade pública e colectiva non é allea a fórmula elixida para o seu financiamento. O recurso a “peaxe na sombra” co capital privado supón, ademáis dun encarecemento innecesario do seu custe financeiro, unha hipoteca ó desenvolvemento futuro da comarca, nun aspecto tan vital como o transporte colectivo e a mobilidade.

A “compensación complementaria” baixo a concesión do mantemento da rede de estradas autonómicas na comarca a empresa concesionaria, suporá un “conflicto de intereses” evidente ao estar ligado o canón anual de explotación do corredor ó “número de vehículos” que circule polo mesmo.

Polo tanto, esiximos o financiamento directo con fondos públicos a través dos instrumentos administrativos “ad hoc” e deixar o mantemento da mesma e do resto da rede autonómica na comarca en  dependencia directa da administración.

Con esta visión, as nosas alegacións se enmarcan nas seguintes liñas mestras:

1º.- Integración do territorio: A ampliación do Corredor, non pode quedar nun simple desdobramento. Ten que establecerse en rede coa vía tradicional pola costa, a estrada PO-551, accesos e conexión con esta estrada en Domaio, Meira, Moaña e Ameixoada-Tirán-San Martiño a través da actuación nas correspondentes vías secundarias e posta en marcha da circunvalación xa prevista.

2º.- Respecto medioambiental.- Falsos túneles evitando os cortes a ceo aberto, tanto no actual trazado como no novo, e acceso directo a AP-9.

3º.- Reposición hidrolóxica.- Revisión das actuais e novo estudio das obras de drenaxe transversal (ODT) e lonxitudinal, respectando os leitos naturais das augas, para evitar asolagamentos.

4º.- Protección dos veciños.- Estudios de insonorización nos núcleos de vivendas afectadas (con solucións acaídas en cada caso) e protocolo de reparación e reposición de bens segundo principios do seguro patrimonial.

5º.- Adaptación da toponimia e respecto dos nomes dos lugares.- O Corredor do Morrazo discorre entre Domaio (Regueiriño) e Cangas. Procede indicar en sinais correctamente as direccións  de acceso e saída:

- Nesta rotonda de inicio, O Regueiriño, saída Domaio Este, dirección Moaña pola PO-551, Calvar e Verdeal. Na saída Domaio Oeste, dirección a Palmas, Costa, San Lourenzo e Carballido.

- Saída en Meira, dirección Reibón, Fraga e Marín.

- Saída Moaña Norte, dirección Moaña Centro, Broullón e Marín.

- Saída Moaña Oeste, dirección Abelendo, Ameixoada, Tirán e Cangas-Rodeira.

CONCRECIÓN   DAS    ALEGACIÓNS

I) ILUMINACION DAS ROTONDAS E ACCESOS.

II) CONSTRUCCIÓN DE FALSOS TÚNELES:

-         A BORNA  (PK 4+000)

-         MIRADOR DOS PARENTES (PK.5+300)

-         MEIXUEIRO-A FRAGA (PK8+400 – PK8+600)

-         PIÑEIROS (PK10+400)

-         MONTE DA PENA (PK12+600-PK12+800)

III) CONSTRUCCIÓN DE PASOS ELEVADOS:

-         CARROQUE, DOMAIO (PK2+430). Coa instalación das tuberías de auga de uso doméstico e regadío, así como paso peonil cara o Roteiro dos muíños.

-         MEIXUEIRO (PK8+700). Camiño cortado polo Corredor entre Lago da Coca e A Tioura.

-         CAMIÑO DA PEROXA (PK11+700 – 800). A inexistencia neste momento obriga a un paso de peóns baixo o rotonda desvío a Cangas.

IV) RECUPERACION DE CAUCES NATURAIS:

-         ODT 1,02 , canalización directa ó mar, xa que pasa polo medio das casas da Queixeira.

-         Fontaíñas (PK2+585), Río Miñouba. (ODT 2,66)

-         Montealegre (PK 0+814), Tras da Cidá.

-         Devesa de Abaixo (PK3+000) antigo depósito regulador de Palmás, Rio da Freixa.(ODT 3,75)

-         ODT 4,58, as augas deben ir ó río.

-         ODT 4,71, idem.

-         ODT 5,12, idem.

-         ODT 5,87, idem.

-         ODT 6,87, idem.

V) ACCESO DIRECTO Á AUTOPISTA AP-9:

A fórmula proposta presenta un dobre problema:

1. Forte impacto visual, coa necesidade de voluminosos aterramentos e muros de altura considerable en primeira liña da ría e sobre a PO-551.

2. Reincorporación do tráfico na propia vía común de acceso, procedente da PO-551, de Vilaboa e co que se dirixe en dirección Pontevedra, co que se consigue unha solución a medias.

Proponse :

Ampliación do paso elevado actual e a partires deste, iniciar o carril de acceso directo á AP-9, salvando a rotonda por elevación.

ALEGACIÓNS POR ZONAS AO LONGO DO  TRAZADO:

DOMAIO

1. Ensanche da estrada Cerradiña-San Lorenzo, desde a PO-551, a Devesa.
2. Liña de alta tensión que cruza actualmente Domaio: que se desvíe a beira do Corredor. 

MEIRA- A GUIA-LATÓN

1. Zona da estación de Servizo:

-          Reposición do Camiño de servizo (subida o Lourido, utilizado para  acceso dos materiais): tubería subministro de augas, firme e muros de contención.

-         Reposición de infraestruturas da Comunidade de traída de augas de Monte Lourido.         (PK 4+600 – 5+100).

 BERDUCEDO E PIÑEIRO

1. É necesario un enlace con Berducedo e Piñeiro. Creemos que se podería construír no Meixueiro, con acceso desde á altura do túnel da estrada Meixoeiro-A Fraga (PK 8+100) ou dende o viaduto da estrada Meixoeiro-Mirador da Fraga (PK8+200). A saída creemos que podería ser nas inmediacións do túnel da estrada Meixoeiro-A Fraga (PK 8+100) e así tamén poder ter un lugar donde poder depositar terras, pegado o talude xa existente.

Ademáis, urxe a mellora das estradas próximas ó enlace de Marín-Meira, en especial a que une a Curva da Morte coa estrada provincial de Meira de Arriba, ensanche na zona do desgüace e viais provinciais 1101 e vial Meira-Fraga.

Aínda que no traxecto do corredor ou autovía non disten moitos quilómetros entre o enlace de Meira-Marín e o de Marín-Moaña, o traxecto polas vías secundarias sí resulta moi a desmán para os veciños de Berducedo e Piñeiro. Sería un acceso á futura autovía unha boa fórmula de compensar ós veciños e veciñas desta zona polos graves prexuízos que a construción da Via Rápida ocasionou (problemas de augas de uso doméstico de mananciais, con enfrontamentos entre veciños, ruído, impacto visual e ambiental, expropiacións de terras, etc…).

1. Instalación de pantallas de insonorización entre o viaducto da Fraga e o PK 8+600.
2. Mellora das vías secundarias próximas para posibilitar unha boa comunicación co Autovía.
3. Devolverlle a tódolos afectados a auga que perderon coa dinamita dos movementos de terra na construcción do Corredor.
4. Que se instale algunha sinal informativa de Moaña, cos seus atractivos, no tramo da Vía Rápida, xa que solo hai unha ó principio, en Domaio, e sobre as excavacións de O Facho, en Cabo Home.

 BROULLÓN

1. Acondicionamento do paso de peóns pola PO-313, no Muiño do Inferno.(P.INF.PK 9+640), baixo o nó de conexión.
2. Estudio previo das obras de consolidación das casas afectadas na zona.
3. Reposición dos accesos a fincas e predios.
4. Encauzar as augas polos cauces naturais.

SABACEDA, XALDE E PIÑEIROS

1.  Saneamento do Río das Presas ata Redomuíño.
2.  Saneamento do Río de Foxacos ata o Río do Paso, separando as augas do corredor das dos lavadoiros existentes nos dous regatos.
3. Ensanche da tubaria colocada polos veciños a partir do lavadoiro do Río do Paso, xa que está atascada debaixo do cruce do Río do Paso polos restos da maleza e xabre que arrastraron as augas durante a súa construcción.
4. Acondicionamento da vía de servicio paralela ó corredor na zona de Chenlos, na Xalde, que en este momento está sen continuidade.
5. Acondicionamento do paso de fauna na zona de Chenlos, posto que ten entrada pola parte Este pero non ten saída polo Oeste, andando os animais soltos polo corredor.
6. Devolver a auga do regato de Chenlos a súa antiga canle o seu paso polo barrio da Xalde de Arriba, pois nas anteriores obras da Vía Rápida quedou cortada.
7. Garantías de control na execución das obras de desdoblamento entre os Piñeiros ata a Xalde para que se respeten os regatos e vías de servizo existentes, xa que na obra anterior foron fortemente danadas e abandonadas sen facer os traballos de reposición prometidos.

SAN MARTIÑO

1. Ampliación do acceso a San Martiño dende o enlace de desvío a Cangas.
2. Ampliación do Camiño da Peroxa (PK 11+700 – 800).

  AMEIXOADA

1. Ampliación conexión do nó da Ameixoada coa estrada provincial (EP 1104 – Moaña-Coiro), con habilitación de beirarrúas e iluminación.
2. Ampliación, beirarrúas e iluminación do acceso O Casal e Campo de Fútbol así como conexión ca PO 551 por Tirán.
3. Provisión de paneis informativos aéreos que informen con claridade das direccións Abelendo, Tirán ou Coiro e, incluso,o Campo de Fútbol.
4. Mellora do impacto visual do aterrado, eliminando e substituíndo as especies arbustivas invasivas por outras frondosas.
5. Recuperación das ODT, tanto no corredor como nos viais de servizo actualmente inutilizados parcial ou totalmente.

 Moaña, 7 de maio de 2010.

O vindeiro 8 de maio remata o prazo de alegacións o “Proxecto de desdobramento do corredor CG-4-1 do Morrazo”. A Federación vai presentar unha alegación conxunta que recolla as particulares que cada AAVV están a elaborar sobre os tramos de trazado nas parroquias. A Federación entende que a importancia desta obra supera a mera execución material dun proxecto mellorable dende diversos puntos de vista. Supón a oportunidade de rectificar o pecado orixinal da mesma: grande impacto ambiental, división e desintegración do territorio, danos ecolóxicos e, fundamentalmente unha clara insuficiencia para a densidade do tráfico e un alto risco para os usuarios da mesma. A insuficiencia do vial é tan evidente que xa no seu proxecto inicial estaba prevista o actual desdobramento, polo que nos atopamos cunha obra que acumula o retraso dun lustro. O tempo que tardou en materializarse, desgraciadamente, en perda de vidas humanas o risco real que esta vía entraña polas súas características, cando os usuarios perderon a conciencia de perigo, como xa antes pasara coas do Barbanza ou do Salnes. Por tanto son precisas medidas absolutamente urxentes en materia de seguridade e control: compre que os responsables de tráfico e a consellería, adopten esas medidas nos vindeiros días, están moitas vidas en perigo. Todos os veciños/as do Morrazo estamos pendentes delas. As obras de desdobramento van tardar anos e non se poden gastar millóns de euros nunha solución para outros cinco anos como agora aconteceu. Non se pode concibir o corredor como a vía de saída e entrada de Vigo a Aldán: é o vial que comunica a unha comarca de máis de 60.000 veciños, situada na península do Morrazo, co resto do mundo. Unha poboación que vive a carón desta vía, nun territorio que o trazado actual desintegrou. Con esta visión as nosas alegacións van ir encamiñadas nas seguintes liñas mestras:

1º.- Integración do territorio: A ampliación do corredor, non pode quedar nun simple desdobramento.Ten que establecerse en rede coa vía tradicional pola costa, a estrada 551. Acesos e conexión coa 551 en Domaio, Meira, Moaña e Ameixoada-Tirán-San Martiño a través da actuación nas correspondentes secundarias e posta en marcha da circunvalación.

2º.- Respecto medioambiental.- Falsos túneles evitando os cortes a ceo aberto, tanto no actual trazado como no novo, e acceso directo a AP-9.

3º.- Reposición hidrolóxica.- Revisión das actuais e novo estudio das obras de drenaxe transversal (ODT) e lonxitudinal, respectando os leitos naturais das augas, para evitar asolagamentos.

4º.- Protección dos veciños.- Estudios de insonorización nos núcleos de vivendas afectadas( con solucións acaídas en cada caso) e protocolo de reparación e reposición de bens segundo principios do seguro patrimonial. Confiamos que nesta ocasión atopemos receptividade polos responsables actuais, os mesmos interlocutores que proxectaron e executaron o cuestionado vial en funcionamento.

Moaña, 2 de maio de 2010.

Como administración responsable da Sanidade, supoñemos que a Consellería toma esta decisión no exercicio da súa exclusiva competencia e co mellor criterio de xestión e eficacia dun servizo básico e necesario como é a saúde.

A Federación e a Plataforma da Sanidade manifestaron as súas dúbidas, máis que razoables, sobre a oportunidade desta proposta cando xa se dispoñian duns locais provisionais, aceptados pola Consellería para esta finalidade, e a meses vista de dispoñer dos terreos para a construcción do, tantas veces prometido e tan necesario, novo centro de saúde.

A Federación se felicita de que, por unha vez, a administración tivese en conta o punto de vista veciñal cando xustifica este repentino cambio de postura no “rexeitamento dalgúns colectivos veciñais”. Realmente o que queren dicir é que as dúbidas do movemento veciñal tiñan fundamento e foron tidas en conta:

 1. A estructura e condicións constructivas da Casa do Mar non están pensadas para unha nova carga de servizos e non se resolve cun simple cambio de tabiques. A titularidade é de Costas baixo unha concesión ata o ano 2018 que non permite obras.

2. No suposto de afrontar a obra, suporía condicionar a capacidade de inversión do Sergas na comarca a corto prazo sen resolver, por evidente falta de espacio, as necesidades reais dunha localidade de 20.000 habitantes: non só a fisioterapia ou odontoloxía senón o resto de servizos que se ofrecen, por exemplo, en Cangas, saúde mental, etc…

3.  E tamén, a Consellería valorou a rendibilidade política desta medida: o atraso na posta en marcha destes servizos ata as eleccións municipais, e o problema social da supresión dun salón de actos que acolleu no ano 2009 máis de sesenta actos cívicos e culturais.

4. Non sería de loxico que Moaña para ter novos servicios teña que renunciar a outros como un salón de actos

Parécenos unha decisión moi sensata e o único que temos que lamentar e a falla de capacidade da Consellería  de asumir  a súa rectificación con naturalidade sen ter que “criminalizar” os colectivos veciñais para poñer unha cortina de fume que disimule a precipitación e irresponsabilidade dalgún líder político local. “A vella táctica de matar o mensaxeiro xa non é de recibo”.

Federación de Asociacións de veciños de Moaña A Chamusca

 Moaña, 14 abril 2010.

Esta sesión técnica viu a  corroborar os temores xa manifestados pola Federación: 

1.  Aparece como unha norma “urbanística” básica e de referencia á que se terán que adaptar os PXOM, antes ou despois.
2. Presentase como un ambicioso plan de protección máis alá do concepto tradicional do borde litoral, ríos ou bosques incorporando  ámbitos  paisaxísticos,  corredores ecolóxicos, con amplas áreas de mellora ambiental e paisaxística con obxectivos claros pero con criterios arbitrarios e confusos, deixando fora de ordenación centos de vivendas.
3. A lei chega 40 ou 50 anos tarde, sendo de difícil ou imposible aplicación en canto os obxectivos que pretende a mesma, necesitándose máis de 100 anos para acadar os obxectivos que se pretenden “evacuando” todo o litoral de edificación existentes, entre as que se atopan milleiros de vivendas familiares.
4. Fronte a esta regulación global do noso concello como “parque natural”, a Xunta se reserva a capacidade de establecer calquera excepción en materia de instalacións industriais, sectoriais, de utilidade pública sen ningún límite, dando a impresión final que os únicos e verdadeiros culpables da degradación da ría e o noso entorno, somos os veciños que construímos nosas vivendas nos últimos cincuenta anos. Como afirman as organizacións ecoloxistas “ Habería un POL para os concellos e a cidadanía, de obrigado cumprimento, e outro para as grandes empresas como Pescanova, Endesa ou Marina Atlántica, que terían exentas as súas instalacións deste ordenamento”.

Neste momento do proceso son os Concellos os que poden presentar alegacións, sen prexuízo de que no futuro teñamos ocasión de facelo como Asociacións ou particulares, pero dada a transcendencia do asunto entendemos que todos os veciños teñen xa o dereito a máxima información personalizada. A estes efectos todos os  días, de luns a venres, a partires das 12,00 horas haberá un técnico municipal nas Oficinas de Urbanismo, no Concello, para atender calquera consulta. Ese é o compromiso acadado pola Federación.

 Moaña, 10 de abril 2010

A Federación de AAVV A CHAMUSCA está a procura da máxima información posible para poder avaliar os efectos deste plan no ámbito territorial do noso concello e poder ter unha opinión fundada sobre o mesmo.

As primeiras conclusións xeran no noso colectivo unha certa dose de alarma e preocupación:

• Aparece como unha norma “urbanística” básica e de referencia á que se teñen que adaptar os PXOM, sen que teñamos moi claro o grao de “coincidencia” do Plan de Moaña, nunha última fase de tramitación, a incidencia no desenvolvemento deste trámite ou sobre cuestións de interese xeral e colectivo como os terreos de Sixalde programados para o centro de saúde.
• Se presenta como un ambicioso plan de protección máis alá do concepto tradicional do borde litoral, ríos ou bosques  incorporando  ámbitos  paisaxísticos,  corredores ecolóxicos, etc. que, no seu conxunto, abranguen a practica totalidade no noso territorio municipal.
• Establece amplas áreas de mellora ambiental e paisaxística sen precisar as medidas de protección concretas pero con obxectivos moi claros: impedir a nova edificación illada, só crecementos dos núcleos  e  deixando fora de ordenación a centos de vivendas unifamiliares e colectivas que, segundo o texto legal, “constitúen a maior presión antrópica (presión humana sobre os ecosistemas) nas últimas décadas” e “que habería de quedar libre de edificacións”. (máis do 70% do noso ámbito territorial).
• Fronte a esta regulación global do noso concello como “parque natural”, a Xunta se reserva a capacidade de establecer calquera excepción en materia de instalacións industriais, sectoriais, de utilidade pública sen ningún límite, dando a impresión final que os únicos e verdadeiros culpables da degradación da ría e o noso entorno, somos os centos de veciños que construímos nosas vivendas aquí  despois de 1956.

Ante esta preocupante avaliación inicial entendemos que debería ser o Concello de Moaña, como único interlocutor da Consellería de Medio Ambiente, neste trámite de consulta, o que ofrecera unha análise responsable, máis documentado e técnicamente solvente sobre o alcance deste PLAN DE ORDENACIÓN DO LITORAL.

Polo tanto solicitamos:

1º.- Que se poña o documento a exposición e información pública, con persoal técnico para a correcta interpretación do mesmo.

2º.- Que se consideren no informe final do Concello todo tipo de alegacións e observacións que poidan presentar os veciños, tanto por escrito como verbalmente.

3º.- Que se organice á maior brevidade posible, a vista dos  prazos, unha mesa de información e debate no que participen os técnicos municipais e/ou os que acheguen as organizacións sociais sobre os efectos do POL no Concello de Moaña.

Moaña, 22 de marzo 2010

Así se atendeu, no seu momento, a limitación de velocidade a 50 kms./hora e a instalación de sinais verticais de velocidade ou o translado dalgún paso de peóns.

Esta estrada canaliza o tráfico rodado con Marín e co Corredor do Morrazo desde Moaña pero ademais, nos tramos citados, ten un carácter de arteria de comunicación peonil tradicional para os veciños destas zonas periurbanas.

Estas consideracións nos levan a proporlle as seguintes actuacións:

Tramo Portal do Almacén- Porta do Cego, parroquia de Quintela.

-          Paso de peóns entre o camiño do Pazo e o acceso ó Centro Cultural. A reforma e a posta en funcionamento do Centro Cultural Daniel Castelao, con numerosos actos populares, o funcionamento da Biblioteca Pública Municipal e actividades afíns, xeneran un importante movemento cidadá que esixe este paso a unha zona que en breve se completara coa Escola Infantil Municipal, actualmente en obras.

-          Se solicita o repintado dos sinais horizontais.

Tramo Porta do Cego- Broullón, parroquia de Sabaceda.

-     Paso de peóns na altura do transformador.

-          Completar as beirarrúas que faciliten o tránsito de peóns. Proponse ampliar onda sexa posible ou ben entubar a canle de pluviais, acondicionado o paso sobre o mesmo.

Tramo Broullón-A Fraga

-          Dar unha solución as beirarrúas para peóns en xeral e, concretamente habilitar o paso de peóns baixo o paso elevado do Corredor, na porta do Inferno, e a  comunicación a través da glorieta de acceso coa mesma finalidade.

   E con caracter común os tres tramos, solicitamos a instalación en todos os pasos de peóns, coa sinalización acaída, elevacións do firme que impidan o habitual exceso de velocidade dos vehículos como un elemento de protección dos peóns.

 Moaña, 22 marzo de 2010

 A práctica totalidade das organizacións sociais, sindicais e políticas da area de Vigo e comarca apoian a manifestación convocada pola Plataforma en defensa da Sanidade Pública para o próximo XOVES, DIA 25 DE MARZO EN VIGO a favor dun Hospital 100% público.

 A Federación de AAVV A CHAMUSCA DE MOAÑA súmase a estes apoios publicamente e convida os veciños e veciñas de Moaña a sumarse a mesma.

 Para os pacientes do Morrazo está en xogo moito máis cun modelo teórico de organización e financiamento da sanidade pública que xa demostrou seu fracaso en países como Inglaterra e que está quedando en evidencia en comunidades como Madrid ou Valencia.

 Está en xogo o noso dereito a atención nun hospital público ( seguiremos obrigados a ir a Povisa), está en xogo o futuro centro de saúde de Moaña ou a posibilidade de ter  o  Centro de Alta Resolución no Morrazo, tantas veces prometidos.

  Moaña, 22 de marzo de 2010.  

    AVISO:  Os veciño/as de Moaña que desexen desprazarse no autobús fretado polo concello de Cangas que pasará pola Xunqueira, as 18,45 horas deberán reservar prazas nos     teléfonos   687 870 864     /     626 33 04 29

A Federación, integrante da Plataforma da Sanidade, considera este novo cambio de rumbo como un  perigo para a verdadeira solución da sanidade en Moaña: Un centro de saúde nos terreos adquiridos polo Concello en Sixalde  que ofreza  todos os medios e servizos que corresponden a  unha poboación de 20.000 habitantes.

Cando a un par de meses vista teremos que  esixir que o Concello, e a Consellería de Obras Públicas, a liberación definitiva destes terreos por aplicación do POL, parece absolutamente inoportuno o inicio de obras e reformas na Casa de Mar a costa doutros servizos sociais e que, temos que lembrar, é unha concesión de Costas que remata nuns poucos anos.  E teremos que esixirlle importantes esforzos económicos o Sergas a corto prazo para que o Centro de Saúde de Moaña sexa unha realidade e non a eterna promesa que florece en vésperas electorais.

Non somos partidarios que o Concello de Moaña teña que facer fronte a un aluguer de 30.000 € anuais en tanto non dispoñamos do  novo Centro. Como tampouco nos parece que teña que financiar indefinidamente o 20% do custo do transporte metropolitano ou que teña que financiar terreos para que a Deputación anchee as estradas da súa competencia. Pero, neste caso, nos atopamos cun servizo de primeira necesidade e cun prazo temporal e determinado.

Como conclusión a Federación apoia a Plataforma da Sanidade no sentido de esixir a “todos os partidos con presenza na corporación municipal” o estrito cumprimento do acordo tomado por unanimidade no pleno extraordinario sobre sanidade, solicitado polo PP e INMO a petición da Plataforma, o pasado 4 de abril de 2009 que nos seus puntos 2º e 5º,  din o seguinte:

- O Concello porá a disposición do Sergas un local para fisioterapia e odontoloxía.

- O Concello xestionará o uso sanitario dos locais da Casa do Mar.

A iniciativa da Plataforma da Sanidade entendía, con bo criterio, que o déficit asistencial abrangue tamén a cirurxía menor, as citoloxías, a matrona,o pediatra, a instalación de aparatos de banda ancha sen instalar por falla de espazo , e que estes servizos poderían prestarse nas zoas infrautilizadas da Casa do Mar, sen esquecer os fins de carácter social non sanitarios para os que foi creada esta instalación e que  tamén teñen un importante número de  usuarios.

 Moaña,  19 marzo 2010.